O noso castelo...
"A soidade daquela pena,
nun curruncho da praia da nosa alma,
albíscase desde a balaustrada...
Castelo que aloxo no meu corazón,
ao que non me poido achegar
sen que as bágoas escorreguen pola miña faciana...
Aquel lugar que albergou tardes e máis tardes
ao abrigo do ar, en busca do sol,
virouse nunha desacougante sensación..."
No hay comentarios:
Publicar un comentario